Biri beni durdursun!
Gullac macerami anlatmazsam catlarim. :)
Simdik soyle ki, kurabiye vakasindan sonra bi suredir sakin sakin evimde sadece yemek yapmakta iken, seytan durttu yine ve gullac yapmaya karar verdim.
Kabul, seytan degil benim aslinda durten beni, ne zaman sIkIntili olsam mutfaga dalmaya basladim, ugrasmak iyi geliyor boyle seylerle. Bol bol suyla oynuyosun, baska bir sey dusunemiyorsun, bir seyler uretiyorsun. Guzel seyler...
Gelelim hikayeye:
Aksam 7'de bir dukkana girilir. Gullac icin tepsi sorulur. Satici herifin "abi bunlar olur iste" demesi uzerine, yahu sizin bayan calisaniniz yok mu, burada 10 cesit tepsi var seklinde bir tepki uzerine eglenceye katilmak isteyen bir iki bayan calisan gelirler. Bir muhendisin "Bunun derinligi, sonrasinda sut ile sisecek gullac yapraklari icin yeterli mi?," "Buyuklugu nasil?" sorularina karsi, "beyefendi bunu alin siz" demesi ile olay tatliya baglanir.
Sonracima efenim, gullac aranir. Niye aranir? Cunku Ramazan tatlisi olarak bilinen gullac hicbir markette kalmamistir. En sonunda bir bakkalda bulunur. Iki cesit vardir. Satici teyzeye sorulur. Ucuzunda karar kilinir. Teyze sorar:
- Sen mi yapcan?
- Eveeet
- Yavrum gidip pastaneden gullac alsana, niye ugrasiyosun ki? Bak tepside almis, Allah iyiligini versin senin!
- ???
Sonracima marketime gidilir. Bir elimde gullac ve tepsi, nar, sut ve findik alinir. Bu arada kasiyerle mutahap olunur:
- Yemekleri siz mi yapiyorsunuz evde?
- Benden baska kimse olmadigina gore, ben yapiyorum evet.
- Yazik size.
- E ne yapalim?
- Evleniiin!
(Sulanma)
- Yok ben almiyim. :)
Eve gidilir. Once sut ve sekeri kaynatmak icin tencere aranir, zira evdeki 3 tencerede de yemek vardir. Yemekler bitirilir! Tencere yikanir. Aaa bi dakka, bu findiklari nasil kiracagiz? Findiklar bir torbaya konur ve bahce katinda oturmanin verdigi rahatlikla cekic ile findiklar ezilir.
Tarifteki "yapraklarin kenarindan yarim cm kadar kesin" uyarisi "ignore" edilir.
Sonuc: Oldu galiba. Yani yedim bayagi. Simdiki sorun su ki, koca bir tepsi gullaci ben ne yapcam???
Simdik soyle ki, kurabiye vakasindan sonra bi suredir sakin sakin evimde sadece yemek yapmakta iken, seytan durttu yine ve gullac yapmaya karar verdim.
Kabul, seytan degil benim aslinda durten beni, ne zaman sIkIntili olsam mutfaga dalmaya basladim, ugrasmak iyi geliyor boyle seylerle. Bol bol suyla oynuyosun, baska bir sey dusunemiyorsun, bir seyler uretiyorsun. Guzel seyler...
Gelelim hikayeye:
Aksam 7'de bir dukkana girilir. Gullac icin tepsi sorulur. Satici herifin "abi bunlar olur iste" demesi uzerine, yahu sizin bayan calisaniniz yok mu, burada 10 cesit tepsi var seklinde bir tepki uzerine eglenceye katilmak isteyen bir iki bayan calisan gelirler. Bir muhendisin "Bunun derinligi, sonrasinda sut ile sisecek gullac yapraklari icin yeterli mi?," "Buyuklugu nasil?" sorularina karsi, "beyefendi bunu alin siz" demesi ile olay tatliya baglanir.
Sonracima efenim, gullac aranir. Niye aranir? Cunku Ramazan tatlisi olarak bilinen gullac hicbir markette kalmamistir. En sonunda bir bakkalda bulunur. Iki cesit vardir. Satici teyzeye sorulur. Ucuzunda karar kilinir. Teyze sorar:
- Sen mi yapcan?
- Eveeet
- Yavrum gidip pastaneden gullac alsana, niye ugrasiyosun ki? Bak tepside almis, Allah iyiligini versin senin!
- ???
Sonracima marketime gidilir. Bir elimde gullac ve tepsi, nar, sut ve findik alinir. Bu arada kasiyerle mutahap olunur:
- Yemekleri siz mi yapiyorsunuz evde?
- Benden baska kimse olmadigina gore, ben yapiyorum evet.
- Yazik size.
- E ne yapalim?
- Evleniiin!
(Sulanma)
- Yok ben almiyim. :)
Eve gidilir. Once sut ve sekeri kaynatmak icin tencere aranir, zira evdeki 3 tencerede de yemek vardir. Yemekler bitirilir! Tencere yikanir. Aaa bi dakka, bu findiklari nasil kiracagiz? Findiklar bir torbaya konur ve bahce katinda oturmanin verdigi rahatlikla cekic ile findiklar ezilir.
Tarifteki "yapraklarin kenarindan yarim cm kadar kesin" uyarisi "ignore" edilir.
Sonuc: Oldu galiba. Yani yedim bayagi. Simdiki sorun su ki, koca bir tepsi gullaci ben ne yapcam???
posted by Tolga Kaya at 3:25 AM
1 Comments:
Önce afiyet olsun. :)
Meditasyon yerine yemek yapmayı seçen insanların genel sorus-n-udur bu: ben bu kadar yemeği ne yapacağım?!
Ben kocama yediriyorum, arkadaşları eve topluyorum, konu komşuya dağıtıyorum, ofistekilere getiriyorum. Güveniyorsan pişirdiğine -kimseyi öldürmeyecekse :P-, sen de öyle yapabilirsin.
Post a Comment
<< Home