Muzik, yine, yeniden...
Her muzige donusum, bir cesit donusum ile gerceklesti benim. Ortaokulda gitar calmaya basladigimda niye diye sorsalar kizlara hava atmak icin diyebilirdim herhalde. Halbu ki muzik ogretmenimiz "muzige kabiliyeti olan" bu cocugun piyano ya da gitar ogrenmesinde israrci olmustu, o kadar...Ortaokul ve lise gitarla "takilarak" gecti, ta ki lise sonda Kabatas Erkek Lisesi'nde (evet Errrkek Lisesi idi o zamanlar...) iki gitar, baglama ve flut ile grup olana kadar. Ben tabii ki flute ilgi duymakta gecikmedim ve universitenin ilk yili gitar ve flut ile gecti. Grup fikri guzeldi, ben de "grupla takilmaya" basladim. Bu arada san dersleri, armoni egitimleri, konserler derken is birazcik cigrindan cikti. Karar vermek gerekiyordu ve asistan oldugum ilk yil gruptan ayrildim, grup dagildi, kimisi muzisyen oldu, kimisi oyuncu oldu (bayaga da meshur oldu), grubun en eski elemanlari uc sap da muyendis oldu! :)
Pisman miyim? Degilim herhalde, yani, bilmem ki...
Bir suredir kipirdanmaya baslamistim yine. Grup kurmak buralarda vakit acisindan pek gercekci degildi. E benim tek basima takilabilecegim bir alet gerekiyodu. Viyolonselin hikayesi de e pek de yeni sayilmazdi. Hayde bakalim dedim, ve yukaridaki celloyu (Angel diye aniliyor, markasi degil, modeli belki de, ya da, neyse...) kiraladim! Hoca ararken de Yale'in muzik okuluna gittim ve simdi 8 yasindan beri cello calan bir ortmenim var. Ilk hocam Cinli idi ve aramizda "you mean shoulder?," "What do you mean?" gibi diyaloglar gecince, en azindan Ingilizcesi benden iyi olan bir hoca arayislarim sonucu isimi saglama aldim ve Amerikali bir hoca buldum kendime.
Nota konusunda sIkInti yok tabii ki, hatta sol el pozisyonu da gayet rahat. Ama su yay olayi bayagi ters geliyor, alisiyorum yavas yavas ama, kolay olmayacak. Geceleri calisamamak kotu, zira eve gelisim genelde 11'i buluyor ve o saatte aletten cikan ses, yangin alarmi kadar igrenc olabiliyor (Amerika'da yangin alarmini duymadiysaniz kendinizi sansli insanlar sinifina koyabilirsiniz; gecici degil, neredeyse kalici duyma problemlerine yol acabiliyor).
Kisacasi, Amerika muzik kariyerimize sifira yakin bir noktadan baslamis bulunuyoruz. Bindik bir alamete yine, gidiyoruz biyerlere.
Haydi bakalim... :)

2 Comments:
kiskandim ben yaa:(muzik aleti calabilen, iki guzel figur cizebilen herkesi kiskaniyorum ben
:( Angel cok guzelmis bu arada, mutluluklar dilerim...
Sevgili Ozden,
Resim deyince ben de bi tuhaf olurum. Butun okul hayatim boyunca resimden cektim zaten, ustune de kucuk yegenimin "amca bana kedi cizseneee, aa bu hicbiseye benzemedi ki, hiii" nidalari, bu konudaki basarisizligimi iyice su yuzune cikarmisti.
Angel guzel de, bu ara onu birkac minik ayarlama icin dikkana birakmistim, yerine canavar bir cello verdiler, gecici olaraktan. Angel'a alismam zaman alacak tekrar. :)
Post a Comment
<< Home